ساہواں دی وٹک

جے ماں میری ملحد ہوندی عمر دا ڈیگر شاماں تائیں کیکن کٹدی نہ لوئی جے اکھراں دے پھلّ بوٹے ویکھے نہ کنّ ای جی آیاں آکھن سنگیتاں نوں اپنے نال دیاں دے وانگوں ماں میری وی سر دل پٹن توں گھبراوے نہ کدھرے آوے نہ جاوے ہانیاں دے نال گوہے چندی اس دنیاں وچ اپنی عمر دیاں دے وانگوں ماں میری وی پئی اڈیکے کد سنیہا آ جاوے تے اس بیڑے نوں بنے لاوے گھر وچ بیٹھی تسبیح رولے جاں درداں دے کھیسے پھولے کدھروں اوہ چابی لبھّ جاوے جس نوں روح دے پلے بنھ کے قبر سرنگ دے وچدی ہوندی اوس حیاتی دا در کھولھے جسدے وچ (یقین اے اس نوں) انج خوشیاں دا کال نہ ہوسی ایتھے ورگا حالَ نہ ہوسی ہر چنگے دے بھا عیش ہوسی ہر سدھر دا چیکّ کیش ہوسی جے ماں میری ملحد ہوندی کوٹھے لگے ہوئے وانگوں ایہہ اکلاپا کیکن کٹدی اپنے ساہواں دا کی وٹدی