اوہنوں دُکھ سُکھ دی
کوئی سُدھ نئیں سی
ان بھول سی اجاں
ان جان سی پُھل
جدو کھڑیا نئیں سی
مُونہہ بُکلی پا کے سفنیاں دے
کیڈے کوڑ پسارے پسار دا سی
جدو کھِڑیا نئیں سی
جدوں کھِڑیا ! تے اوسنوں سُدھ ہوئی
اوس رون دی وی جس لئی ہسیا سی
تدوں ہسن تے بہوں پشیمان ہے سی
ڈھائیں مار دا سی
مُونہہ تے پِٹدا سی
اوہدا مُکھڑا لہو لہان ہے سی
اوہدے چولے دے بند بند کُھل گئے سٙن
اوہدی اکھیو اتھروں ڈُھل پئے سٙن
عابد جعفری