صبح ازل دی ویکھیا

صبح ازل دی ویکھیا نور جس دا ڈھلکاں ماردا ابد دی شام تیکر اوس چن دیاں چڑھتلاں جگّ سارے چڑھیا ویکھیا عرش دے بام تیکر اوس پاک دی پاک زبان اتے مایون تک دی مُہر لائی مولٰی مکدی حد کلام الٰہی دی اے نبی پاک دی پاک کلام تیکر اوہدے میخانے دی خیرات وسے بن کے امر بہار جے صوفیاں تے چھٹے مدھ توحید دے ریہن وگدے میرے جیہے وی رند بدنام تیکر جیہڑے نبی دے آکھیاں میں دل تھیں سچے ربّ نوں ہاں لاشریک مندا دھکے نال بنائے شریک مینوں ربّ اوہدے درود سلام تیکر سندا ویکھدا دسے تے کی دسے اوہدی خلق تے حلم دا حد بنا جاوے پہنچ دعاواں دے تیک جہڑا دشمن پہنچدے دیکھ دشنام تیکر جام کوثر دے کل نوں ویکھلاں گے بھید کھولدے نے کی مستانیاں دے اج تے تار توحید پئی بھجدی اے اوہدی مدھ توحید دے جام اندر آنگن واسطے اوہناں دے مرتبے نوں اوہناں تیک تے پجن دی گلّ چھڈو بن گئے قوماں دے اوہ سردار جہڑے پہنچے اوہناں دے کسے غلام تیکر عقبہ وچ پاپی اوگن ہاریاں نوں پکے حلّ نجات دے کویں ملدے جے نہ پہنچدا اوہناں دے علم پختہ دنیا والیاں دی عقل خام تیکر حد عمل دی کویں نہ ختم ہووے جا کے اوہناں دے عمل دی حد اتے دوڑ علم کلام دی مکدی اے جا کے جنہاں دے علم کلام تیکر عارف ربّ دے کیہن فقیر سارے ہے سی ربّ دا اصل مقام اوہو چڑھ براق تے رات معراج والی پہنچے جیہڑے حضور مقام تیکر