دو نیناں دی جنگ سہیلی تینوں وی تے مینوں وی
کیتا ڈاڈھا تنگ سہیلی تینوں وی تے مینوں وی
اَچّن چیتی جہڑی بانہہ وچ اکھاں میٹ کے پالئی سی
ڈنگیا اوسے ونگ سہیلی تینوں وی تے مینوں وی
گورے چِٹے، ساوے پیلے، نیلے کالے، جہڑے وی
لے بیٹھے نیں رنگ سہیلی تینوں وی تے مینوں وی
عمراں بھرلئی مُڈھ دےویری چاردِناں دے جوبن نے
دِتا سولی ٹنگ سہیلی تینوں وی تے مینوں وی
اونتر جانے ویلے دِتا ویکھ لے چھڈ کے امباں نوں
اَکّاں وَلّے منگ سہیلی تینوں وی تے مینوں وی
انہِیاں رسماں دھکے دِتے لُٹیا کالی چودھر نے
پگاں مارے ڈنگ سہیلی تینوں وی تے مینوں وی
اِنج نہ اُجڑے ہوندےاڑیے لوکاں وانگوں جیون دا
آ جاندا جے ڈھنگ سہیلی تینوں وی تے مینوں وی
چاءسی ہیر سلہٹی ورگے تاں تے لنگڑے کیدو دا
راس نہ آیا جھنگ سہیلی تینوں وی تے مینوں وی
جگ نظماں دی رانی آکھے یاں شہزادی غزلاں دی
تک سندھو دے سنگ سہیلی تینوں وی تے مینوں وی
ارشاد سندھو