به اسرار حقیقت نیست جز پیر مغان دانا له فضل علی اهل النهی علما و عرفانا زمانی گوش بر گفتار او نه تا یقین دانی که جز تلبیس نبود حاصل تدریس مولانا اگر بودی کمال اندر نویسایی و خوانایی چرا آن قبله کل نانویسا بود و ناخوانا بیا ای کرده احیای ممات هر دل مرده چه باشد سایه بر ما مردگان اندازی احیانا تویی فیاض و ما قابل قبول از ما و فیض از تو فلولاک و لولانا لما کان الذی کانا نهان بودیم ما در تو کنون گشتی عیان در ما فکنا فیلک اعیانا و فینا صرت اکوانا به یکرنگی کشید از نور وحدت وقت ما جامی فاخر انا کاولینا و اولینا کاخرانا