قصہ مرزا صاحباں (صفحہ5)

مرزا سیالاں نوں ٹر پیا ، چلیا ہو اسوار مِرزا پچھے پیلو شاعر توں ، دسیں شگن وِچار پیلو بیٹھا کھوہ تے ، کرکے لکھ تدبیر کانجن بدھا تکلا ، تکلا بدھا تِیر لٹھ پلا ناں ملیا ، کرڑے گھت زنجیر کمیِاں مُڈھ دھتوریِاں ، جیویں بادشاہ مڈھ وزیِر کتھا ھٹ ھٹ کر رہیا ، جیوں در وِچ کھڑا فقیر ٹنڈاں گیڑم گیڑیاں ، بھر بھر ڈوھلن نِیر اگوں مرزا بولیا ، تینوں دیاں سُنا تیریاں گلاں جھوٹھیِاں ، اک وی من دی نا اینیں کھڑ کے والے آدمی ، قبریں جا پئے جے بھلی چاہونا ایں زندگی ، گاھاں پیر نہ دے رستے پے جاؤ راہیو ، ڈنڈی پیر نہ گھت جس دن ساھا سادھیا ، لاگی دیندے گھت گھر مرزے دے آکے ، پاؤندا ساھے دی دس پنج روپئیے اِک پتیہہ ، ناں واھدا جاناں گھت تُہاڈی بارے گھوڑیاں ، میری بکی دا پتلا لک آلو روپیہ سلام دا ، تہانوں اگے نہ آئی مت سُم بکی دے کھڑ کدے ، جیویں لوہے پین دھگان دُم بکی دی ایں پھرے ، جیوں چوری کرے غُلام مُنہہ نال لاہے پگڑیاں ، پھٹ کے سٹے انجان بکی لاہیاں پگڑیاں ، ویکھی نہ کسے دی لاج نائی مہرہ ماریا ، شربت دِتا ڈوھل پُچھ نہ پتیدے معاملے ، نئیوں نہ لگدے چھوڑ گلاں کرن سُکھالیاں ، اوکھے پالنے بول