اَج سِک مِتّراں دی

اَج سِک مِتّراں دی ودھیری اے کیوں دِلڑی اُداس گھنیری اے؟ لُوں لُوں وِچ شوق چنگیری اے اَج نیناں لائیاں کیوں جھڑیاں​ اَلطَّیفُ سَرٰی مِن طَلعَتِہ وَالشَّذ وُ بَدیٰ مِن وَّفرَتِہ فَسَکَرتُ ھُنَا مِن نَظرَتِہ نیناں دِیاں فوجاں سر چڑھیاں​ مُکھ چند بدر شعشانی اے مَتّھے چمکدی لاٹ نُورانی اے کالی زُلف تے اَکھ مستانی اے مخمُور اکِھیں ہِن مَدھ بھریاں​ دو ابرُو قوس مثال دِسّن جَیں تو ں نوکِ مِژہ دے تِیر چُھٹن لبّاں سُرخ آکھاں کہ لعلِ یمن چِٹّے دند موتی دِیاں ہِن لڑیاں​ اس صورت نُوں میں جان آکھاں جانان کہ جانِ جہان آکھاں سچ آکھاں تے ربّ دی شان آکھاں جِس شان تو شاناں سب بنیاں​ ایہہ صُورت ہے بے صُورت تھیں بے صُورت ظاہر صُورت تھیں بے رنگ دِسّے اس مُورت تھیں وِچ وحدت پُھٹّیاں جد گھڑیاں​ دسے صُورت راہ بے صُورت دا توبہ راہ کی عین حقیقت دا پر کم نہیں بے سُوجھت دا کوئی وِرلیاں موتی لے تریاں​ ایہا صُورت شالا پیشِ نظر رہے وقتِ نزع تے روزِ حشر وِچ قبر تے پُل تِھیں جد ہوسی گُذر سب کھوٹیاں تِھیسن تد کھریاں​ یَعطِیکُ رَبُّکَ داس تُساں فَتَرضٰی تھیں پوری آس اساں لج پال کریسی پاس اساں وَاشفَع تُشَفَّع صحیح پڑھیاں​ لاہو مُکھ تو مخطط برد یمن من بھانوری جھلک دِکھاؤ سجن اوہا مِٹّھیاں گالیں الاؤ مِٹّھن جو حمرا وادی سن کریاں​ حُجرے توں مسجد آؤ ڈھولن نُوری جھات دے کارن سارے سِکن دو جگ اکھیاں راہ دا فرش کرن سب اِنس و ملک حُوراں پریاں​ اِنہاں سِکدیاں تے کُرلاندیاں تے لکھ واری صدقے جاندیاں تے اِنہاں بردیاں مفت وکاندیاں تے شالا آون وت وی اوہ گھڑیاں​ سُبحَانَ اللّہ مَا اَجمَلَکَ مَا اَحسَنَکَ مَا اَکمَلَکَ کِتّھے مہرؔ علی کِتّھے تیری ثنا گُستاخ اکھیں کِتّھے جا اَڑّیاں​