جِندے

آنی میرِئے جِندے اجے وِی اوہو سَپنے تیرے اکھّیاں وِچ لٹکدے پَوناں وِچ سُگھنداں اُندی جِھمنیاں چوں اَتھرُو پُن دی شاہ راتاں دی میڈھی وِچ کوئی لکھاں تارے گُندے پَر سَرگھی دا رنگ گھسمَیلا ترکالاں دا بول کسَیلا! حُسناں دا مُنہہ پے گیا مَیلا اکّھیاں نُوں پیا مُندے نہ ہنڈی نہ چِھنجی چُھوہی نہ تیری نہ میری کوئی پر عِشقاں دی کوری کَنّی پیندی جاندی اے تیل بناواں جگدے نہ دِیوے جِندوں باہجھ کوئی کِیویں جِیوے سُورج کولوں منگ کے چانن چَن چمکدے ہُندے! تیریاں پَیراں نوں راہ لبّھے میریاں پَیراں نوں راہ لبّھے آکھ سَمے نُوں اِس کنڈیالی دھرتی دا مُنہہ رندے! آ نی میریئے جِندے