سن بابُلا وے

آئیاں بُوہے تیرے تیریاں جائِیاں، بابل سن بابُلا وے تیریاں لُٹّیاں ہویاں کمایاں، بابل سن بابلا وے دکھ جَرے مصیبتاں جَھلّیاں وے اسیں ویکھیاں گھڑیاں اَوَلِّیاں وے ساڈے لیکھاں تے ڈُھل گئیاں شاہِیاں، بابل سن بابُلا وے آئیاں بُوہے تیرے تیریاں جائیاں، بابل سن بابُلا وے سارا جگ ساہنوں دُرکوندا کُوہڑ جان کے نیڑے نہ آؤندا بِن جرموں سزا نے پائیاں، بابل سن بابلا وے آئیاں بُوہے تیرے تیریاں جائیاں، بابل سن بابُلا وے دیکھیں توں وی کِتے نہ بُھلا دیویں دھکّا دے کے دہلیزاں توں لاہ دیویں بڑے مان نال اسی ایتھے آئیاں، بابل سن بابلا وے آئیاں بوہے تیرے تیریاں جائیاں ، بابل سن بابلا وے نَوَیں صدمے سہن نہ جوگی آں وے میں تے پہلاں ای ڈاہڈڑی روگی آں وے غماں درداں نے مار مُکائیاں، بابل سُن بابلا وے آئیاں بُوہے تیرے تیریاں جائیاں بابل سن بابُلا وے