بیٹھا روز حسیناں دے کول رہناں، ویہندا روز خدا دا نور رہناں

بیٹھا روز حسیناں دے کول رہناں، ویہندا روز خدا دا نور رہناں اکو وار رہ گیا سی طور جل کے، میں ہر روز جلدا مثلِ طور رہناں غماں نال مِل گئی اے طبع میری، جے غمگیں رہناں تے مسرور رہناں جناں غماں دے ہو نزدیک جاناں، میں اتناں غماں تھیں دُور رہناں جیہڑے روز دا میرے دماغ اُتے، آکے عشق دا نشہ سوار ہویا اے رہی ساقی تے جام دی لوڑ ناہیں، بِناں پیتیاں مست مخمور رہناں دل وچ آکھدا رہناں واں، ایس واری رکھ دیاں گا کھول کے حال دل دا آ ساہمنے جان اوہ جدوں میرے، کردا صرف حضور حضور رہناں کدی روندیاں روندیاں ہس پیناں، کدی ہسدیاں ہسدیاں رو پیناں توں جدوں تصور دے وچ آویں، نہ مختار رہناں نہ مجبور رہناں میرے دل بھولے تائیں فضل چنگی، بُت خانیوں حُسن دی چاٹ لگی تھکدا نہیں مسیت وچ بیٹھا، سُندا جدوں توڑی ذکر حور رہناں