ہسدے بلھیں جے فجرے انسان ملے
بھیس وٹا کے بندے دا رحمان ملے
لگراں پیتاں پھلاں خشبو تتلی چوں
جھک جاں جتھے یار تیری پہچان ملے
غزلاں دی شہزادی نوں پہنا دیواں
ہیریاں ورگی اکھراں دی جے کان ملے
روح میری نوں یار تراوت تیری اے
ماں دی ککھوں جوں جسماں نوں جان ملے
دوزخ ورگا سیک چڑھایا غربت نے
دل دی کڈھ ہواڑ لواں جے ہان ملے
مینوں وا کوئی دسے نفس نوں مارن دا
ایس جگت وچ انج دا کوئی بھلوان ملے
چم لئے پُھل گلابی چھوہ لاں ناگاں نوں
حسن دیئے سرکارے اکھ نوں دان ملے
ہاڑی سو کے سونی ساون روڑھ لئی
مجھاں ویچن منڈی وچ کسان ملے
اوتھے اوتھے اساں مسیت اسار لئی
جتھے جتھے تیرے پیڑ نشان ملے
ساویں بہ کے یار سنے تاں چس آوے
میری غزل نوں سر سازاں تے تان ملے
کڈھدے کاہنوں جند دی جھیکھی منجی دی
باوے ورگا جے کار سد ترکھان ملے
بشیر احمد باوا