سوچ پجارن من مندر چوں جذبے بدتر مارے
اکھ شکارن فیر جگت چوں سوہنے منظر مارے
یار دی اوہ سوغات سمجھ کے چک لیا مجنوں
ہوش منداں لیلا دے ناں تے جو سن پتھر مارے
اکھ دے کناں نال اوہ سن کے بوال قوالی والے
اک بولا اک محفل اندر تال اتے سر مارے
واپس وانگ صدا دے آوے کچ تروڑن من دا
شیش محل چ بہ کے جنہاں جیہڑے پتھر مارے
دل دا ساگر کانگیں چڑھ کے لوہن سمندر ٹریا
دو ساگر ہن بھڑ پئے باوا کیہڑا ساگر مارے
بشیر احمد باوا